Mok
ontstaat als de weersomstandigheden natter worden en paarden veelvuldig worden blootgesteld aan regen. Ze staan in de paddock vol plassen en hun immuunsysteem komt onder druk te staan. Mok is eigenlijk een verzamelnaam van alle huidontstekingen in de kootholte en onderbenen met verschillende oorzaken. Het is een erg pijnlijke en vooral lastig te behandelen probleem waar menig paardenbezitter keer op keer mee geconfronteerd wordt.
Symptomen
Korstjes, kloven, vochtig of juist droog eczeem en een verdikte huid in de kootholte, het zijn allemaal symptomen. Van oppervlakkige korstjes, tot ontstekingen van de diepere huidlagen. Bij een aantal paarden die aanleg hebben kan de huid helemaal verdikt raken en ontstaan huidplooien. Dit kan extreem pijnlijk zijn, ook bij het lopen!
Wat kan ik doen?
Als de ontsteking zich verder uitbreid kunnen ook lymfebanen en bloedvaten ontsteken en ontstaat vochtophoping. Dit vocht, oedeem, kan zich verspreiden over het onderbeen, en wordt ook een einschuss genoemd. Wanneer deze situatie chronisch is, spreekt men van een olifantsbeen. Klachten dienen dan ook altijd serieus behandeld te worden. Als mok hoger op het been voorkomt wordt het ook wel rasp genoemd.
Bij droge mok ontstaan droge kloven, terwijl natte mok zich kenmerkt door vochtige kloven met dikke korsten. Bacteriën, schimmels en mijten gedijen goed op dit soort geïnfecteerde, vochtige plekken. Door de jeuk die ontstaat kunnen paarden gaan stampen en schuren met de benen en bij veel pijn kan een paard zelfs kreupel gaan lopen.
Oorzaken
Om mok effectief te kunnen behandelen moet onderzocht worden of een bacterie, schimmel of schurftmijt de oorzaak is. Meestal ontstaat het bij paarden met een verminderde weerstand en bij een weke huid veroorzaakt door vocht (regen, modder, urine). Daarom komt het veel voor in het najaar en in de winter.
Paarden met een dik behang lopen vanwege het broei-effect onder de haren extra risico. Ook te veel zonlicht in combinatie met witte, ongepigmenteerde huid kunnen in droge en zonnige periodes zorgen voor mok. Witte benen, met dunne beharing zijn dan vaak extra gevoelig.
Aanpak van mok
Als de oorzaak van de mok bekend is kan een gerichte therapie worden ingezet. Behandel altijd van binnenuit, zorg voor ondersteuning van de zwavelstofwisseling van de huid. Daarnaast is verzorging aan de buitenkant afhankelijk van de vochtigheid of droogte van de aandoening. Bij droge mok is een vettige medicinale honingzalf een aanrader. Bij natte mok is een indrogende pasta met zink en zwavel een goede keus.
Wat kan ik doen?
